Ang takbo ng buhay ko ngayon medyo “monotonous”. Paulit-ulit lang halos ang ginagawa ko sa araw-araw. Mula Lunes hanggang Biyernes ako ay bumiibyahe ng halos pitong kilometro para pumasok sa bangko kung saan ako nagtratrabaho. Halos walong oras din ako, minsan sobra pa,ang inilalagi ko sa loob ng bangko(dahil yun naman talaga ang working hours ko). May dagdag pang isang oras dahil doon na rin ako sa loob nanananghalian, minsan wala nang kainan. Pagkatapos non uuwi, minsan diretso tulog na.

Kapag Sabado, yan naman ang todo pahinga ko. Minsan ayoko nang matapos yon. Pero syempre kapag sumisikat ang araw lulubog din yon(aaayyy syempre naman kaya) para magbigay daan sa araw ng Linggo(tulad ngayon). Wala naman akong trabaho kapag kapag linggo. Gawaing bahay lang. Tiga-laba, Tiga-luto, dati noong nag-aaral pa ako isama mo na ang tiga-linis ng bahay. Pero syempre ngayon hindi na. hahahaha…may kasama na ako na napakiusapan kong maglinis para sa akin, for a fee syempre(na ako na ngayon ang nagbabayad). Hayan, at dahil nga Linggo ngayon e kasalukuyan akong naglalaba. Mamaya -maya lang mababawasan na naman ang bulsa ko konti dahil ibibigay ko sa kasama namin. HIndi bale, ok lang basta hindi na ako ang maglinis at baka lalo akong hindi gumaling sa hika ko.

Sa totoo lang isa rin ito sa mga araw na parang ayaw kong matapos. Kahit na kamo meron akong mga ginagawa e ok lang yon. Hindi naman sa tamad akong pumasok sa trabaho ko, dahil sa totoo lang hindi naman ako mabubuhay kung di ako magtratrabaho. Sabihin na lang natin na medyo naghahanap ako ng konting “bago” sa buhay ko. Bigla kong narealize na marami pa siguro akong gustong gawin sa buhay ko at sa ngayon hindi ako sigurado kung gusto kong magtrabaho sa bangko hanggang sa pagtanda ko. Kahit na sabihin natin na next in line na nga ako para maging supervisor, parang gusto ko nang umatras. Wala naman ako masyadong reklamo kundi ang karaniwang benepisyo lang na mag-leave at maipahayag ang alam kong tama. Mahirap nga ang maging rank and file..ngunit mas magiging mahirap kung magiging bisor ka ngunit hindi naman makapagsalita. Hanggang ngayon pilit kong kinukumbinsi ang sarili ko na kaya ko pa…abangan na lang natin..pero sa ngayon ayokong matapos ang araw na ito dahil ayokong pumasok bukas…..